Κάνετε λάθος, κύριε Χαρδαλιά – Ανοιχτή Επιστολή από τον Σύλλογο «Αθηνά» προς τον Περιφερειάρχη Αττικής για την αλλαγή χρήσης του Πάρκου

Ο Περιφερειάρχης Αττικής κ. Νίκος Χαρδαλιάς εξήγγειλε χθες 21/06/2026, μέσω συνέντευξής του σε μουσικό ραδιοφωνικό σταθμό, την αλλαγή της φυσιογνωμίας του Πεδίου του Άρεως από ιστορικό πάρκο αποφόρτισης και αναψυχής της Αθήνας – όπως είναι όλα τα μεγάλα κεντρικά πάρκα της Ευρώπης – σε χώρο «μεγάλων ανοιχτών εκδηλώσεων», με πρόφαση τον «πολιτισμό».

Την ώρα που το Πεδίον του Άρεως παλεύει με την υποβάθμιση του πρασίνου του, με υδάτινες υποδομές που είτε δεν λειτουργούν είτε λειτουργούν προβληματικά, με απαρχαιωμένες παιδικές χαρές, με ελλιπείς υποδομές για ηλικιωμένους και άτομα με αναπηρία, με ανύπαρκτες υποδομές υπαίθριας άθλησης, με προβληματικό φωτισμό και διαδρομές που σε σημεία έχουν καταστεί αδιάβατες από αυλακώσεις, ο κ. Χαρδαλιάς εξήγγειλε «μια νέα εποχή για το μεγαλύτερο μητροπολιτικό πάρκο της Αθήνας», το οποίο «καθιερώνεται ως σημείο αναφοράς για μεγάλες ανοιχτές εκδηλώσεις της πόλης».

Είναι αυτή η ανάγκη του Πεδίου του Άρεως σήμερα;

Τα μεγάλα αστικά πάρκα στην Ευρώπη και σε ολόκληρο τον κόσμο δεν δημιουργήθηκαν ως χώροι διοργάνωσης εκδηλώσεων. Δημιουργήθηκαν ως δημόσια αγαθά. Ως ανάσες μέσα στην πυκνή πόλη. Ως τόποι ξεκούρασης, περιπάτου, παιχνιδιού, άθλησης, επαφής με τη φύση, ψυχικής αποφόρτισης και κοινωνικοποίησης.

Το Πεδίον του Άρεως είναι το πάρκο των παιδιών που ΔΕΝ ζουν σε σπίτι με κήπο. Των ηλικιωμένων που αναζητούν λίγη δροσιά κάτω από τα δέντρα. Των ανθρώπων με αναπηρία που χρειάζονται προσβάσιμους και ασφαλείς δημόσιους χώρους. Των νέων που θέλουν να αθληθούν. Των οικογενειών που δεν έχουν τη δυνατότητα να αποδράσουν εκτός πόλης. Των κατοίκων της Κυψέλης, του Γκύζη, της Νεάπολης, των Εξαρχείων, της Βικτώριας και πολλών ακόμη πυκνοκατοικημένων περιοχών της Αθήνας, για τους οποίους το Πεδίον του Άρεως αποτελεί κυριολεκτικά τη μοναδική καθημερινή επαφή με τη φύση.

Αυτός είναι ο πρωταρχικός προορισμός ενός μητροπολιτικού πάρκου.

Και ασφαλώς ο πολιτισμός έχει θέση σε ένα δημόσιο πάρκο. Όμως ο πολιτισμός δεν μπορεί να χρησιμοποιείται ως γενική επίκληση προκειμένου να δικαιολογεί την εμπορική εκμετάλλευση των δημόσιων χώρων.

Ποιες ακριβώς είναι αυτές οι «εκδηλώσεις πολιτισμού»;

Πέρα από εκδηλώσεις θεσμικών φορέων, όπως ο Σύνδεσμος Εκδοτών Βιβλίου, εκείνο που παρατηρούμε τον τελευταίο χρόνο είναι η συστηματική παραχώρηση χώρων του Πεδίου του Άρεως σε ιδιωτικούς ομίλους, μεγάλους χορηγούς και συγκεκριμένα μιντιακά σχήματα.

Με ποια δημόσια κριτήρια επιλέγονται οι διοργανωτές;

Με ποια διαδικασία αποφασίζεται ποιος θα χρησιμοποιήσει το πάρκο;

Υπάρχει δημόσια πρόσκληση ενδιαφέροντος;

Υπάρχουν αντικειμενικά και προσβάσιμα κριτήρια επιλογής;

Υπάρχει επιτροπή από αναγνωρισμένους ανθρώπους της τέχνης και του πολιτισμού, πανεπιστημιακούς δασκάλους και καλλιτεχνικούς συλλόγους που γνωμοδοτούν για τις πολιτιστικές εκδηλώσεις;

Ποια είναι τα αντισταθμιστικά οφέλη για το ίδιο το πάρκο και τους πολίτες;

Οι απαντήσεις στα παραπάνω παραμένουν θολές.

Και αυτή η αδιαφάνεια δεν συνάδει ούτε με τη χρηστή διοίκηση ούτε με ένα σύγχρονο κράτος δικαίου.

Το Πεδίον του Άρεως δεν μπορεί να αντιμετωπίζεται ως ένα «Ελ Ντοράντο» για επιλεγμένα οικονομικά συμφέροντα, ούτε ως ένας ελεύθερος χώρος προβολής επιχειρήσεων, χορηγών και επικοινωνιακών δράσεων, γύρω από την ηγεσία της Περιφέρειας Αττικής.

Το πάρκο δημιουργήθηκε για τους πολίτες.

Ανήκει στους πολίτες.

Και η συντήρησή του πληρώνεται από τους φόρους των πολιτών.

Δεν υπάρχει κανένα ευρωπαϊκό προηγούμενο όπου το μεγαλύτερο πάρκο της πρωτεύουσας να μετατρέπεται συστηματικά σε χώρο εταιρικών εγκαταστάσεων, διαφημιστικών δράσεων και εμπορικής προβολής.

Αντιθέτως, η διεθνής πρακτική κινείται ακριβώς προς την αντίθετη κατεύθυνση: τα μεγάλα αστικά πάρκα προστατεύονται ως κοινόχρηστοι χώροι ηρεμίας, βιοποικιλότητας, περιβαλλοντικής εκπαίδευσης, άσκησης, παιχνιδιού και κοινωνικής συνοχής. Οι εκδηλώσεις πραγματοποιούνται με μέτρο, σαφείς κανόνες, διαφάνεια και πάντοτε με γνώμονα ότι ο δημόσιος χώρος δεν χάνει τον βασικό του χαρακτήρα.

Και κάτι ακόμα

Η Περιφέρεια Αττικής διαθέτει ήδη δύο μεγάλους χώρους εκδηλώσεων εντός του Πεδίου του Άρεως – το Θέατρο Άλσος και το Green Park. Χώρους απολύτως κατάλληλους για συναυλίες, χωρητικότητας άνω των 2.000 ατόμων και για πολιτιστικές δράσεις, παρουσιάσεις, ψυχαγωγικές και εκδηλώσεις marketing.

Γιατί λοιπόν πρέπει να επεκταθεί αυτή η λογική σε χώρους πρασίνου, στις διαδρομές περιπάτου, στα σημεία ηρεμίας και στις γωνιές όπου βρίσκουν καταφύγιο άνθρωποι και αστική βιοποικιλότητα;

Κύριε Περιφερειάρχα,

Διαφωνούμε κάθετα με την αλλοίωση της φυσιογνωμίας του ιστορικού και μεγαλύτερου μητροπολιτικού πάρκου της Αθήνας.

Διαφωνούμε με τη μετατροπή ενός δημόσιου αγαθού σε πεδίο προνομιακής πρόσβασης επιλεγμένων επιχειρηματικών συμφερόντων.

Και κυρίως διαφωνούμε με την αντίληψη ότι η ζωή ενός πάρκου μετριέται από τον αριθμό των εκδηλώσεων που φιλοξενεί και όχι από την ποιότητα της καθημερινότητας που προσφέρει στους πολίτες.

Υστερόγραφο

Σε όλες τις δημόσιες τοποθετήσεις σας επαναλαμβάνετε τη λέξη «μαζί». Ότι μαζί με τους πολίτες, τις γειτονιές και τους δήμους θα χτίσετε ένα καλύτερο μέλλον.

Πώς ακριβώς νοείται αυτό το «μαζί», όταν οι κάτοικοι, οι ενεργοί πολίτες και οι συλλογικότητες δεν καλούνται ποτέ να εκφράσουν την άποψή τους για αποφάσεις που αφορούν στη ζωή τους;

Πως νοείται το «μαζί» όταν δεν υπάρχει καμία μελέτη, έρευνα, ανάλυση από επιστημονικό φορέα ότι το Πεδίον του Άρεως υπάρχει ανάγκη να μετατραπεί σε χώρο εκδηλώσεων μάρκετινγκ επιχειρηματικών ομίλων;

Το Πεδίον του Άρεως, πιστεύουμε, δεν χρειάζεται μια νέα ταυτότητα.

Χρειάζεται να θυμηθούμε ποια είναι η πραγματική του ταυτότητα:

να αποτελεί έναν δημόσιο χώρο πρασίνου, ηρεμίας, συνάντησης, παιχνιδιού, άθλησης και αξιοπρεπούς συνύπαρξης για όλους τους ανθρώπους της Αθήνας. Και εκδηλώσεων, στους χώρους που έχουν θεσμοθετηθεί εδώ και δεκαετίες.

Για το Διοικητικό Συμβούλιο
του Συλλόγου «Αθηνά» Πεδίον Άρεως

Ο πρόεδρος, Γιάννης Γογώνης

Η γραμματέας, Καλλιόπη Κωτσονάρου

22/06/2026