O Μυστικός Κήπος του Ροδώνα στο Πεδίον του Άρεως της δεκαετίας του 1940

Η ύπαρξη ενός Μυστικού Κήπου γεμάτου τριανταφυλλιές έχει διασωθεί μέσω της προφορικής παράδοσης των παλαιών κατοίκων του Πεδίου του Άρεως και καταγράφηκε με γλαφυρό τρόπο από την Ελένη Τσίχλα-Μαρκοπούλου στο βιβλίο της Παλαιόν Πολύγωνον 19β, Αθήνα, 1996.

«Ο παράδεισος, ένας Μυστικός Κήπος κοντά στους Αγίους Ταξιάρχες, ήταν όνομα και πράγμα παράδεισος. Ένας μεγάλος ροδώνας. Ό,τι τριαντάφυλλο ήθελες, το έβρισκες εκεί. Ήταν όμως άδυτο για τους απλούς ανθρώπους. Πρέπει να τον είχαν φτιάξει μόνο για προσωπική χρήση και για ψηλά ιστάμενους ανθρώπους. Εκτός από τριαντάφυλλα, είχε ό,τι οπωροφόρο ήθελες. Σταφύλια, μούσμουλα, βερίκοκα… μέχρι και λωτούς είχε. Αγκαθωτά συρματοπλέγματα και ψηλοί θάμνοι τον περικύκλωναν. Οι φύλακες δεν τον φύλαγαν και πολύ γιατί κανείς δεν σκεφτόταν να βάλει το ποδάρι του μέσα…

Με τον Γιώργο, ένα μεσημέρι του Απρίλη -ξημέρωνε Πρωτομαγιά- βάλαμε σκοπό να μπούμε στον Μυστικό Κήπο και να κλέψουμε λουλούδια. Το καλούσε το έθιμο άλλωστε. Πώς θα γινόταν μαγιάτικο στεφάνι χωρίς κλεμμένα λουλούδια; Πήραμε τον Μυστικό Κήπο γύρω – γύρω, τον φέραμε από δω, τον φέραμε από κει, βρίσκουμε τελικά ένα μικρό άνοιγμα. Ο Γιώργος με έναν κόφτη ανοίγει μία τρύπα, μπαίνει αυτός, με βοηθάει και εμένα, και να σου μέσα…

Μυστικός Κήπος της Εδέμ

Μέχρι να συνέλθω από αυτή τη μαγεία, ο Γιώργος έκοψε μια αγκαλιά τριαντάφυλλα με τον κόφτη. Ετοιμαζόμαστε να βγούμε, όταν από μακριά εμφανίζεται ο φύλακας. Νόμιζα ότι έβλεπα τον διάβολο μπροστά μου. Μέχρι και τώρα τον βλέπω στον ύπνο μου και πετάγομαι μουσκεμένη στον ιδρώτα. Για πότε βρήκαμε την τρύπα, ένας Θεός ξέρει. Εγώ πρώτη, ο Γιώργος ύστερα, με τα τριαντάφυλλα στην αγκαλιά να μου έχουν ματώσει τα χέρια… Να τρέχουμε με όση δύναμη έχουμε, εμένα να με έχει πιάσει η σπλήνα μου, αλλά πώς να σταματήσω; Ο φύλακας έτρεχε πίσω μας και σφύριζε σαν τρελός. Που να πάμε να κρυφτούμε; Αν πήγαινα στο σπίτι μου, θα μάθαινε που μένω. Έτσι, με τα τριαντάφυλλα στα χέρια, πάω και χώνομαι στις κάτω τις χρείες (σ.σ. δημόσιες τουαλέτες), πίσω από τα μπαράκια. Δεν ξέρω πόση ώρα έκατσα εκεί μέσα, αλλά αυτή την τρεχάλα δεν θα την ξεχάσω ποτέ στη ζωή μου…»

• Η σημερινή μορφή του Ροδώνα διαμορφώθηκε κατά την ανάπλαση Τομπάζη 2008-2011.