Το Σαββατοκύριακο 3 και 4 Οκτωβρίου 2026 θα πραγματοποιηθεί στο Πεδίον του Άρεως το Race for the Cure, η μεγάλη εκδήλωση της ΜΚΟ Άλμα Ζωής που μέχρι πέρσι διεξαγόταν στο Ζάππειο.
Πρόκειται για εκδήλωση μεγάλης όχλησης σε έναν χώρο πρασίνου και αποφόρτισης των πολιτών.
Πάρα πολύς κόσμος. Πάρα πολλές εγκαταστάσεις. Περίπτερα, αφίσες, μπάνερ, ηχεία και μουσικές.
Όλα αυτά έρχονται σε αντίθεση με τον θεμελιώδη χαρακτήρα του Πεδίου του Άρεως. Το Πάρκο δεν δημιουργήθηκε για να φιλοξενεί μεγάλες εκδηλώσεις, όπως το Ζάππειο. Δημιουργήθηκε ως χώρος πρασίνου, αποφόρτισης, περιπάτου και επαφής με τη φύση.
«Μα είναι για ιερό σκοπό!»
Το Race for the Cure διοργανώνεται επί πολλά χρόνια από τη ΜΚΟ Άλμα Ζωής, με την υποστήριξη δεκάδων επιχειρηματικών χορηγών. Σκοπός του είναι η ευαισθητοποίηση σχετικά με την πρόληψη του καρκίνου του μαστού και η συγκέντρωση χρημάτων.
Ας δούμε, λοιπόν, τα χρήματα.
Race for the Cure: €912.806 από έσοδα και χορηγίες
Στον δημοσιευμένο οικονομικό απολογισμό του Άλμα Ζωής για το 2025 καταγράφονται συνολικά έσοδα περίπου €1,26 εκατ., πλεόνασμα €381.719 και διαθέσιμα που προσεγγίζουν τα €2 εκατ.
Ειδικά για το Race καταγράφονται €491.986 ως «Έσοδα RACE» και άλλα €420.820 ως «Χορηγίες RACE».
Σύνολο: €912.806.
Απέναντι σε αυτά εμφανίζεται άμεσο «Κόστος διοργάνωσης RACE» €256.409.
Η αριθμητική διαφορά είναι €656.397.
Αυτό δεν σημαίνει ότι τα €656.397 αποτελούν «κέρδος» της διοργάνωσης. Ο οικονομικός απολογισμός περιλαμβάνει και άλλες λειτουργικές και προγραμματικές δαπάνες της οργάνωσης.
Δεν είναι μόνο το 2025
Στον ίδιο οικονομικό απολογισμό καταγράφονται πλεονάσματα €306.869 το 2022, €278.216 το 2023, €328.861 το 2024 και €381.719 το 2025.
Στις 31 Δεκεμβρίου 2025 τα συσσωρευμένα κεφάλαια/αποτελέσματα προηγούμενων χρήσεων, μαζί με το αποτέλεσμα του 2025, ανέρχονται σε €2.016.265,93.
Πού πηγαίνουν τα χρήματα;
Για το 2025 καταγράφονται €356.943 ως «Κόστος Προγραμμάτων» της ΜΚΟ. Περίπου το 28% των συνολικών εσόδων.
Το οικονομικό έγγραφο, ωστόσο, δεν αναλύει στη συγκεκριμένη γραμμή ποια προγράμματα περιλαμβάνονται ούτε πόσα χρήματα διατέθηκαν σε καθένα.
Η δημιουργία αποθεματικού από μία ΜΚΟ δεν είναι από μόνη της ασυνήθιστη. Ούτε συνεπάγεται οικονομική παρατυπία.
Από τον συγκεκριμένο δημοσιευμένο οικονομικό απολογισμό, όμως, δεν προκύπτει για ποιον συγκεκριμένο μελλοντικό σκοπό διατηρούνται συσσωρευμένα κεφάλαια ύψους περίπου 2 εκατομμυρίων ευρώ.
Οι εκδηλώσεις δεν είναι δημόσια πολιτική υγείας
Και εδώ υπάρχει κάτι μεγαλύτερο από το Race for the Cure και το Άλμα Ζωής.
Καμία εκδήλωση ευαισθητοποίησης, όσο μεγάλη, επιτυχημένη ή καλοπροαίρετη κι αν είναι, δεν μπορεί να αντικαταστήσει τη συστηματική δουλειά της Πολιτείας.
Την πρόληψη. Την έγκαιρη διάγνωση. Την πρόσβαση σε γιατρούς και εξετάσεις. Τα νοσοκομεία. Τα χειρουργεία. Την ψυχολογική και κοινωνική στήριξη των ασθενών και των οικογενειών τους.
Οι δράσεις ευαισθητοποίησης έχουν αξία. Οι χορηγίες μπορούν να έχουν αξία. Η κινητοποίηση της κοινωνίας επίσης.
Δεν είναι όμως υποκατάστατο ενός δημόσιου συστήματος υγείας και κοινωνικής προστασίας που οφείλει να βρίσκεται δίπλα στον πολίτη όταν πραγματικά το χρειάζεται.
Αξίζει για μια στιγμή να σκεφτούμε όλα αυτά τα ποσά. Ιδιαίτερα όσες και όσοι έχουμε ζήσει τον καρκίνο στο σπίτι μας ή στο στενό περιβάλλον μας.
Τις τεράστιες ελλείψεις που έχουμε αντιμετωπίσει στα νοσοκομεία. Τα ραντεβού μετά από μήνες. Τις αναμονές για χειρουργεία. Τις ουρές έξω από τα ιατρεία.
Και αυτή την απέραντη μοναξιά που νιώσαμε ανεβαίνοντας τον Γολγοθά.
Χωρίς μπάνερ. Χωρίς μουσικές. Χωρίς μεγάλες εκδηλώσεις.
Και χωρίς κανέναν χορηγό να βοηθήσει.
Τι συμβαίνει στο εξωτερικό
Ο βρετανικός Fundraising Regulator αναφέρει ρητά ότι η εκτίμηση μιας εκδήλωσης πρέπει να εξετάζει τον environmental impact και τις συνέπειες για μέλη του κοινού που επηρεάζονται άμεσα, έμμεσα ή παρεμπιπτόντως.
Επομένως μπορούν να αξιολογούνται ζητήματα όπως:
θόρυβος, αποκλεισμός τμημάτων του δημόσιου χώρου, κυκλοφοριακή επιβάρυνση, απορρίμματα, συμπίεση εδάφους και χλοοτάπητα, ζημιές στη βλάστηση, εγκαταστάσεις και οχήματα, χρόνος αποκατάστασης του χώρου και κόστος που τελικά επωμίζεται ο δημόσιος φορέας.
Και υπάρχει μια σημαντική αρχή πίσω από αυτό: ο φιλανθρωπικός χαρακτήρας του σκοπού δεν μηδενίζει το external cost της διοργάνωσης.
Ο σημαντικός δείκτης για την επιτυχία μίας Οργάνωσης είναι:
«Τι άλλαξε πραγματικά, για πόσους ανθρώπους και για πόσο χρόνο, χάρη στα χρήματα που συγκεντρώθηκαν;»
Στη διεθνή αξιολόγηση κοινωνικού αντίκτυπου αυτό συνήθως αναλύεται σε:
- Reach — πόσοι άνθρωποι ωφελήθηκαν.
- Depth — πόσο ουσιαστική ήταν η ωφέλεια. Άλλο κάποιος να πάρει ένα ενημερωτικό φυλλάδιο και άλλο να λάβει δωρεάν θεραπεία, εξέταση ή συστηματική υποστήριξη.
- Duration — πόσο διήρκεσε η ωφέλεια. Μία ημέρα; Τρία πιάτα φαγητό; Έξι μήνες; Χρόνια;
- Additionality — θα συνέβαινε αυτή η ωφέλεια ούτως ή άλλως χωρίς τη συγκεκριμένη οργάνωση ή χρηματοδότηση;
- Outcomes αντί outputs — το «κάναμε 5.000 εξετάσεις» είναι output. Το «εντοπίστηκαν Χ περιστατικά εγκαίρως και Χ άνθρωποι οδηγήθηκαν σε θεραπεία» είναι outcome.
- Cost-effectiveness — πόσο κόστισε η πραγματική ωφέλεια ανά ωφελούμενο ή ανά αποτέλεσμα.
Αφήστε ένα σχόλιο: